Blog Post Archives

Monthly Archives: februari 2017

Als alles in duigen valt kun je er maar beter bij gaan zitten

Geplaatst op by Anne-Lies in Geen categorie | Reageer jij als eerste?

Krak… en alles valt in duigen In de haast blijft haar tas haken achter de deurkruk en scheurt het stoffen geval in tweeën. Ze kan zichzelf nog net staande houden als door deze rare beweging ook nog eens haar hak breekt. K ook dat nog!  Ze realiseert zich nu dat ze haar afspraak nu echt de niet gaat halen. Met een diepe zucht appt ze de non-profit organisatie, waar ze een praatje zou houden over passie, dat ze moet annuleren. Dan trekt ze haar schoen met zonder hak uit en zakt op de grond te midden van al het levensgruis en de restverschijnselen van haar tas.   Ze zeult veel te veel met zich mee Spullen, veel te spullen omringen haar. Het is net haar leven. Snel pakt ze de grote spullen: laptop, lunchbox en notebook. Agenda en telefoon voor bereikbaar zijn. Stel je voor dat er iets aan haar …

Hoe je vandaag nog jouw onrust kunt omzetten in mooie keuzes!

Geplaatst op by Anne-Lies in Geen categorie | Reageer jij als eerste?

De man achter de bar ‘Zou ze werkelijk koffiedik kunnen lezen?’ Denkt de frisse vent achter de bar van het koffietentje aan het plein. De hele week ziet hij haar zitten aan het tafeltje bij het raam. Ze schuift als eerste naar binnen en bestelt steeds cappuccino met koek. Hij vindt dat fijn. Hij serveert altijd het liefst zijn koffie met koek. En omdat hij zijn gasten graag verwent, bakt hij de koekjes zelf. Niet alleen omdat het dan zo lekker ruikt, maar ook omdat hij graag net dat beetje extra geeft. Dat stapje harder werkt. Nu vraagt hij zich af waarom zij juist zo stilletjes zit. Staren in haar lege kopje alsof ze de achtergebleven schuimrandjes leest of misschien wel koffiedik.   Het onaangename gevoel van in de wachtstand staan. Maar dat is niet wat ze doet. Ze wikt en weegt. Ze heeft het onaangename gevoel in de wachtstand …

Wees lief voor de ruimte tussen nog niet en niet langer

Geplaatst op by Anne-Lies in Geen categorie | Reageer jij als eerste?

Wat als we de natuur alvast een beetje in kleur kunnen zetten Gisteren stond ik in de tuin en ik moest echt mijn best doen om niet alvast wat aarde van de krokusjes weg te halen. De lente een beetje dichterbij halen. Hoe fijn zou het zijn als er al wat kleur zichtbaar zou zijn? Een heel klein groen puntje zou prachtig zijn, vind je niet? Maar krokusjes komen niet naar boven als je kleur uit de grond wilt kussen. Net zo min als gras sneller groeit door er aan te trekken. Het is er de tijd nog niet voor. De natuur trekt haar eigen plan en daar mogen we best meer bij stil staan. Want ook al willen we graag snel, soms heeft je proces gewoon even tijd nodig en komt het niet van de een op de andere dag.   Vertrouwen op dat wat er nog niet is, …