Blog Post Archives

Monthly Archives: mei 2017

Wat is de kleur van jouw richtingaanwijzer?

Geplaatst op by Anne-Lies in Geen categorie | Reageer jij als eerste?

Het allerleukste van mijn vak is de enorme inspiratie die steeds maar blijft stromen. En het aller aller leukste is het als mijn studenten me inspireren. Dan noemen ze een woord, een ankedote of een inzicht, en terwijl bij hen de kwartjes vallen, ploppen bij mij de blogs en oefeningen op. Die wisselwerking geeft zoveel energie en beweging bij ons allemaal. En dat maakt me blij! “Ik ga zo af en toe op kleurtocht, een soort speurtocht maar dan anders” zegt ze. “Dan ga ik naar de markt en zoek die ene kleur. De kleur die ik moet en zal hebben. De kleur die exact past bij mijn ontwikkeling van dat moment. Die me helpt met groeien naar de kant waar mijn ziel al staat te wachten. Geen idee waarom en ik kan de vinger er niet op leggen, maar dat is inmiddels al niet meer erg, Anne-Lies. Ik weet …

Maar waar laat ik mijn bagage?

Geplaatst op by Anne-Lies in Geen categorie | Reageer jij als eerste?

“Ze komt van ver, heel ver. Als kind was ze voorbeeldig aan de buitenkant. Haar moeder had het maar met haar getroffen. Fijne cijfers, vriendinnetjes en een plan voor de toekomst. Ze ging eerst juf worden en dan moeder. Maar ergens op de PABO liep het anders. Niet aan de buitenkant… Welnee, haar moeder was nog steeds even trots. Maar aan de binnenkant voelde ze leegte, althans dat woord kon ze er later aan geven. Ze vond de liefde van haar leven, ging samenwonen, trouwen en ze werd zwanger. Toen er na de geboorte van de derde weer ruimte was voor haar, voelde alles leeg. Heel leeg. En dat had ze niet zien aankomen. Ze had toch alles?  Ze had alles, maar het voelde niet als van haar. Ze was het plan van haar moeder gaan volgen, daarna het plan van de liefde en daarna het plan van haar hoofd. …

Ik wil niet terug naar Nederland

Geplaatst op by Anne-Lies in Geen categorie | Reageer jij als eerste?

‘What if home was not a house?’ “Alles in mij zegt nee. Elke keer als het weer tijd is om terug te keren naar huis, dan moet ik mijzelf bij elkaar rapen, net als mijn spullen in mijn backpack. Ik geef mezelf een peptalk. Maak lijstjes van wat fijn is aan thuis, koop een ticket en vlieg naar Schiphol. Met aan de ene kant heel veel plezier, omdat ik mijn geliefde weer ga zien en ook zo ontzettend veel tegenzin, omdat ik weet dat na de eerste week de eerste barstjes weer komen. Dat de eerste tekenen van onrust weer blijken. Nadat iedereen weer is gehugged en ik heel veel liefde heb ervaren, dan zit zij weer op mijn schouder. Ze vertelt me verleidelijke dingen over fijne reizen, mooie landen en culturen om te zoenen. Ze vertelt me dat ik het geluk daar kan vinden, ze vertelt me dat mijn …

Het zoete leven van een suikertante

Geplaatst op by Anne-Lies in Geen categorie | 2 Reacties

Een van de meest schone en zoetste taken in mijn leven is die van suikertante. Op een dag kreeg ik deze taak zomaar in mijn schoot geworpen. Juist toen ik nergens grip op had en mijn leven het meest op een rotonde leek. Voor die tijd had ik namelijk wat verkeerde afslagen genomen. Die richting het werk bijvoorbeeld. Die had ik volledig gepland en ingesproken op de tomtom. Goed geregeld, een prachtige toekomst. Maar de werkgever had andere plannen, ging kort door de bocht en bood me wegens bezuinigingen een doodlopende weg. En de liefde, ach die nam gewoon elk voor de hand liggende afslag, steeds naar een ander stadje. Richtingaanwijzer Het was duidelijk, mijn plannen met routebeschrijving waren in rook opgegaan, ik had panne en parkeerde mezelf op de vluchtstrook. Heel goed wetende dat ik aan het begin van een nieuwe route stond, maar nog geen idee had welke …

Soms heb je regen nodig om de hemel op aarde te zien

Geplaatst op by Anne-Lies in Geen categorie | Reageer jij als eerste?

Inmiddels is het al weer lang geleden, maar ik kan de tijd zo voor me halen en de pijn van de voorbije liefde voelen. Ik denk dat iedereen zich wel kan voorstellen hoe dat voelt, omdat we allemaal die tijden kennen, toch? Of het nu je kalverliefde van ooit is of je relatie die wel 15 jaar duurde. Het doet pijn en lijkt nooit goed te komen. Of een andere pijnlijke ervaring, zoals de teleurstelling dat je droom ook werkelijk een illusie blijkt te zijn. Je verlangde zo enorm naar die dag dat het zou gaan gebeuren. De dag dat je zou ontwaken in die nieuwe werkelijkheid, werd een nachtmerrie. Ook dat lijkt nooit meer goed te komen. Het leven is voor altijd grijs en grauw en vooral zonder kleur. Maar dan, beetje bij beetje, met hulp, veel liefde, zachte kleuren en gewoon het leven van alledag, ben je er …