Je hebt van die dagen dat alles even simpel lijkt; geen wolkjes aan de lucht, enkel strakblauw en meestal ben je je daar dan niet van bewust. En je hebt van die dagen dat het echt niet wil lukken; er ligt veel op je bordje, je hebt je bui niet en de sterren zijn je ook niet gunstig gezind. Gedoe.

Je krijgt het leven in je hoofd niet helder en zou een heleboel over hebben voor een dosis helderheid. Een soort van mantra of toverspreuk die je helderheid van geest geeft, bij de les houdt en op het juiste moment omhoog komt ploppen. Hoe fijn zou dat zijn?

Vanochtend in een coachingsskypesessie met Willemijn sprak ik daarover en het bracht me op mijn mantra: Die ander wil ik niet zijn.

Het was een aantal jaren geleden toen ik nog werkte in de entertainmentindustrie. Feesten en partijen waren mijn dagelijkse bezigheden. Op een mooie dag waren we op kantoor hard aan het werk toen er een frisse, pittige, jonge vrouw binnenkwam met een vraag: “Sorry dat ik zomaar binnen kom vallen, maar ik heb een vraag. Ik heb wat hulp nodig.”

 

Ik ging er eens goed voor zitten. De jonge dame vertelde zojuist op zijn Rotterdamst dat ze pleur had met haar vriend, die achter ons kantoor woonde. Ze was het huis uitgezet en zou er zelf nooit meer een stap binnen zetten. Alleen was er een probleem. Haar tas stond nog binnen en dat was moeilijk thuis komen zonder portemonnee en sleutels. Toestand. Maar een ding was zeker voor haar: terug was geen optie. Of ik geld voor de trein voor haar had. Doordat ze naar het toilet ging, had ik even tijd om na te denken. Natuurlijk ging er een aantal scenario’s door mijn hoofd. Ook voorbeelden die niet in haar voordeel werkten.

Zal ik wel of zal ik niet?
Ik kan het geld zelf ook goed gebruiken.
En krijg ik het ooit terug?
Is ze me nu aan het bedonderen?

Ik kreeg het niet helder tussen mijn hart en mijn hoofd. Toen ik haar het toilet hoorde doortrekken wist ik dat het tijd was voor een besluit en ineens wist ik het. Ik wilde het geld geven en zelfs meer, voor een kopje koffie.  Ik ging schenken.

Waarom?
Omdat ik die ander niet wilde zijn. Ik wilde niet de persoon die zich liet leiden door de negativiteit en beperkingen in mijn hoofd. Ik wilde niet degene zijn die een stop op haar hart zette. Misschien was het dom of naïef, maar dan wel in de flow van ‘ja’ zeggen en vrij van beperking. Vrij zijn en bewust kiezen.

Nee, het geld heb ik nooit terug gekregen, maar misschien was daar zelfs een reden voor. Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat ik die ander niet wil zijn. En steeds vaker als ik wik en weeg, komt deze mantra omhoog: Die ander wil ik niet zijn. Dan weet ik voldoende en kies ik voor dat waar de ruimte zit.

Ik wens jou ook de ruimte voor een fijne mantra, een spreuk die je verder helpt op momenten van kiezen. Zodat je niet te lang hoeft te tobben of te dralen, maar weet wat de juiste weg is voor jou.

Met Lie(f)s