Nee joh, gaat echt prima met me!
Eigenlijk loop je er de hele week al voor weg. Je hebt er gewoon zo geen zin in. Je staat er niet bij stil en je gaat gewoon door. Nee joh, gaat prima met me. Afwezig? Valt wel mee, toch? Welnee, ik mis ze niet, ze zijn in goede handen. En nu op deze grijze zondagmiddag is het gewoon klaar en zit je op de bank samen met je ziel. En die zit onder je armen.
Dikke tranen bij de herinnering aan vorige week toen ze je uitzwaaide, alle 2 omgedraaid op de achterbank, net zo omgedraaid als jouw maag. Maar je ging er iets van maken en half Nederland ging toch door dit proces? Het zou een fantastische vakantie worden.

Bloemen en je huis als een boudoir
Je las een blog over het opruimen van je huis, dat zou je helpen (om te reinigen). Nou heus, alles heeft een beurt gehad. Binnen- en de buitenboel. Het verleden is liefdevol door een loeihete emmer sop gegaan en de toekomst staat in de vorm van een prachtig visionboard klaar.

Je hebt bloemen gekocht in magenta omdat die je zo helpen met je transformatie, en met roze want zacht en zoet is fijn voor je. En omdat een boom echt een brug te ver was. De wereld een beetje zachter maken vertelde ze je. Inmiddels is je huis een soort van boudoir met al dat roze. Een o ja, je hebt wel een zonde begaan. Je vriendinnen heb je afgebeld om dat ze of te gelukkig zijn of mopperen op hun lief maar geen actie ondernemen.

Je ging er een fijne tijd van maken ook al is de scheiding pas drie maanden geleden uitgesproken. En dat ging je ook echt redden. Je had het aan de meiden uitgelegd. En samen gekeken wat wel en niet haalbaar was. En nu is het klaar, je hebt alles gedaan behalve één ding en dat is eigenlijk wel de meest helende en o zo belangrijk, menslief.

Huil!
Hou je hart vast, hou je hart vast en huil. Rouw om dat wat was, huil en heb verdriet want op die manier eer je het verleden. Het heeft zoveel moois gebracht zoals die 2 koppies op de achterbank. En huil, zodat je ruimte maakt voor wat er nu nog niet is maar straks mag komen.
Laat je tranen wel lopen zodat je hart haar werk kan doen en het verdriet kan verwerken. Zit op de bank, huil en hou je hart vast. De grootste daad van liefde die jij jezelf kan geven.

Soms is dat enkel wat je hoeft te doen, je hart vasthouden. Als de muren op je af komen en je weet met je verdriet geen raad. Als het te groot is, te intens of gewoon te spannend omdat je lange tijd je tranen verborgen hebt gehouden om wat voor reden dan ook.

Hou je hart vast en huil je tranen, rouw omdat wat er was en om datgene wat er nog niet is. Heb verdriet omdat je verlangen en je gekoesterde verwachtingen, een ander verloop hebben. Huil, wees zacht voor dat wat er niet is en laat het gaan. Hou je hart vast en huil. En enkel op die manier kun je het zachter maken. Voel je gevoel het brengt je lucht en ruimte om te ademen.

En dan weer zoetjes verder…