Blog Post Archives

Monthly Archives: oktober 2018
Boho girl writing in her diary wearing a floral dress

Kleuradvies van Anne-Lies Herfstkleuren helpen je de herfst door (4) Donkergroen

Geplaatst op by Anne-Lies in Geen categorie | Reageer jij als eerste?

Groen – kleur van rust en ruimte voelen  Het is zo zoetjes aan tijd om de reis naar binnen te maken. We zijn van de goudgele zonnestralen van de oogst, via het oranje van je innerlijk vuur naar het dieprood van weelde en waarde gegaan om zo langs het bruin van thuiskomen nu werkelijk bij jezelf thuis te komen. De herfst nodigt je uit om naar binnen gaan en je gedachten tot rust brengen. Ik neem je in gedachten even mee in de wereld van groen Stel je eens voor dat je op een rustige plek zit en je wereld een beetje kleiner maakt door je ogen te sluiten. Een glimlach om je mond omdat je even tijd neemt voor je zelf. Je hart is je dankbaar en vertelt wat er speelt bij je. Zomaar even stil zijn en luisteren en verder niets. Hoe fijn is dat? Of ga wandelen …

Lieverd, pappa pakt zijn koffertje niet uit!

Geplaatst op by Anne-Lies in Geen categorie | Reageer jij als eerste?

Lieverd, papa pakt zijn koffertje niet uit! 47 isze en we nemen haar leven en haar verhalen door terwijl ze plukt aan haar oranje backpack. Ze herinnert zich die ene zin van haar moeder als de dag van gisteren. En soms voelt het als vandaag, maar in werkelijkheid is het 35 jaar geleden. Hoe is het mogelijk! En aan alles merkt ze dat het tijd is om afscheid te nemen van haar herinneringen. Om te leven in het nu. Tijd om nieuwe, meer blije herinneringen te maken. Tijd om de tand des tijds een afscheidskus te geven en te kiezen voor het leven. Haar leven. Op haar netvlies gebrand Het is 35 jaar geleden dat ze thuiskwamen van de vakantie. Bruin gebrand is ze door de Spaanse zon en vol zin om haar vriendinnetjes te ontmoeten als ze haar vader door het tuinhekje ziet verdwijnen. Een mooie man met zijn …

Wat de volle maan je verteld

Geplaatst op by Anne-Lies in Geen categorie | Reageer jij als eerste?

Voelde jij de volle maan ook al een tijdje aankomen? Onrust, woeste dromen of soms gewoon niet te genieten? Voor mij symptomen dat ik mezelf even bij de kladden pak en vraag: Wat is er ook alweer aan de hand? Vanwaar dit gedrag of dit gevoel? En dan kijk ik naar buiten en zie daar die mooie bol aan de hemel en weet ik weer hoe laat het is. Gelukkig, ik ben niet gek. Het is gewoon weer volle maan met al haar invloeden.   Het stationnetje van rust Nu ik dit weet, ervaar ik nog steeds de onrust. De dromen zijn er niet lichter door, maar het stemt me rustig en geeft me dat mooie natuurlijke moment van bezinning. Even uit de trein stappen en kiezen voor een fijn stationnetje. Het stationnetje van rust. Waar op het tijdschema nu eens niet de tijd van vertrek staat, maar de momenten …

Ga jij echt zomaar coaching en trainingen geven op Bali? Over kleur?

Geplaatst op by Anne-Lies in Geen categorie | Reageer jij als eerste?

“Wow!” Ze kijkt me vol ongeloof aan. Als je mij drie jaar geleden had verteld dat ik dit ging doen, dan had ik je vol ongeloof aangekeken. Alsof je van de maan zou komen, met een hoofd vol drukke stemmetjes die me vertellen dat ik in de maling wordt genomen. En tegelijkertijd zou er een heel klein kriebelend gevoel naar boven komen, als zijnde de stem van mijn diepste verlangen, een gevoel van ‘Als dat eens waar zou zijn’? Wat als? Die stemmen in je hoofd, die belemmerende overtuigingen, weerhouden ons vaak om dromen waar te maken. Of om zelfs maar te luisteren naar het verlangen. Ik schreef er een tijdje terug dit blog over . De functie van belemmerende overtuigingen En dat is ook de taak van belemmerende overtuigingen. Die zijn er simpelweg om ons in de weg te staan. Ze hebben namelijk een functie, om ons veiligheid bieden. …

Eigen vermogen is niet wat op de bank staat, maar wat jou van de bank haalt

Geplaatst op by Anne-Lies in Geen categorie | 10 Reacties

Handen in het haar Een aantal jaren geleden was ik op reis en ik staarde over mijn roze teennagels naar de zee. Je kent het wel, op zo’n zonovergoten balkonnetje met je voeten op de reling. Het was dag 3 en voor mij is dat meestal de dag dat ik alles stom vind. Heel simpel. Het leven op het tijdelijke plekje valt tegen, ik heb om de haverklap tranen en hoofdpijn. Misschien is het gewoon het ontstressen of onthaasten, of de overgang van je dagelijkse leven naar een ander tempo. En soms gaat dat niet zonder slag of stoot. Een soort kraamvrouwtranen maar dan heel anders. Die dag 3 overdacht ik mijn diensten, mijn creativiteit en de enorme hoeveelheid complimenten die ik altijd krijg. Mensen zijn blij met Bloei!, heel blij en ik groei daar ontzettend van. Lezers van mijn nieuwsbrief, Facebooklikes… maar nog veel meer het aantal mensen dat …