Hè hè, eindelijk rust. Ik sluit heel langzaam mijn ogen. Hoewel ik de neiging heb om ze nog even open te houden, geef ik me eraan over. Dat werkt meestal het best. Ik hoor het klikgeluid van riemen die losgaan. Dat geluid dat alleen in vliegtuigen bestaat en dat altijd iets geruststellends heeft. Het belletje van ‘we mogen los’ volgt. We mogen bewegen. We hoeven niets meer vast te houden. Het sein staat op veilig. En precies dat begint er aan de binnenkant van mijn ogen te gebeuren.
Wat er verschijnt als je niets hoeft
Gedachten, beelden, indrukken van de afgelopen uren rollen langs het beeldscherm aan de binnenkant van mijn ogen. De voorbereiding van deze reis. Nog even snel de btw-aangifte doen, want ja, dat soort dingen gaan ook gewoon door. Een lekkage die aandacht vraagt. Nieuwe aanmeldingen voor de opleiding, waar ik van moet glimlachen. De rit naar de luchthaven. En zelfs dat kleine, ogenschijnlijk onbenullige moment bij de luchthavenkiosk, waarin ik twijfel welk boek ik mee mag nemen. Alsof dat boek al weet wat ik mag ontdekken. Grappig genoeg zit er in de titel iets van de inspirerende kleur verborgen, maar ik kies ‘m vanwege de dikte.
Het is druk achter mijn ogen. Bubbly. Alsof alles door elkaar praat en niemand nog precies weet wie eerst mag. En door mijn ogen te sluiten, laat ik de controle daarop los. Ik geef de permissie en denk: zoek het maar even uit samen.
In het hier en nu
Dan klinkt de stem van de stewardess: “We komen zo even langs met iets te drinken?” Ik voel de armleuning onder mijn hand. Mijn schouders zakken iets weg in de stoelleuning. Naast me kletsen de voetbalmeiden over hun trainingskamp. Hun stemmen zijn licht, opgewonden en vol plannen. De wereld gaat gewoon door, terwijl hier van binnen iets stilvalt. En doordat ik me overgeef, komt er rust. In de dag, in mijn reis en hier in de lucht… mijn inspiratieruimte.
Blauw en inspiratie – De taal van kleurpsychologie
Inspiratie ligt al klaar, dat voel ik meteen. Ze is er vaak eerder dan ik en ze wacht tot ik achteroverleun, vertrouw en vertraag. Ik werk al jaren met haar samen en ik herken haar inmiddels. Ze houdt niet van forceren en verschijnt wanneer ik ruimte maak. En o wat is ze welkom. Ik ben namelijk al een tijdje bezig met een groot vraagstuk bij Bloei! – dat met me meereist. Alles is er al, alleen die ene titel ontbreekt nog. Een titel voor een belangrijk stuk in mijn leven, namelijk de volgende fase.
Het gaat over vrijheid. Over ruimte. Over expressie. Over vertrouwen. En over veilig voelen. Hier, hoog in de lucht, waar het blauw van de hemel langs de raampjes knipoogt, valt het ineens samen. Het blauw als betekenis in de kleurpsychologie van deze woorden. Het blauw van de lucht. Het blauw van het boek. Het blauw als drager van het langverwachte antwoord.
In de kleurpsychologie staat blauw voor ruimte, helderheid, vertrouwen en expressie: zelf-expressie. Schrijven, verhalen vertellen en onderwijzen. Blauw nodigt uit om te kijken, te voelen en te begrijpen vóórdat we handelen. Misschien is dat waarom reizen zo vaak nieuwe inzichten brengt. Niet omdat je weg bent, maar omdat je ruimte maakt.
Het antwoord verschijnt
Wanneer ik na een tijdje mijn ogen een beetje open en door mijn wimpers per ongeluk meekijk in het tijdschrift van die leuke vent voor me in het gangpad, zie ik het ineens. Tussen zwart-wit pagina’s licht een blauwe pagina op. In een flits. Ik veer op en heb rillingen over mijn lijf. Voor hem waarschijnlijk niets bijzonders, maar voor mij het antwoord waar ik al zo lang naar zoek. Hij bladert door, maar mijn handen willen naar voren reiken, het tijdschrift uit zijn handen pakken, het moment vasthouden. Geweldig!
Inspiratie als je loskomt van de grond
Misschien helpt het dat ik hier zo dicht bij de hemel zit. Misschien ontvang je inspiratie gemakkelijker wanneer je loskomt van de grond, wanneer je even nergens naartoe hoeft, behalve hier zijn. Zitten en ademen. Ik weet het niet precies, maar wat ik wel weet, is dat inspiratie zich laat zien wanneer je haar ruimte geeft. Ze spreekt in beelden en in kleuren. In flitsen die je alleen opvangt wanneer je durft te vertragen en je openstelt voorbij je denken.
Create your own story
En daar tussen die grote handen, op die blauwe pagina, staat het: Create your own story. Ik wil de man wel zoenen, het tijdschrift meenemen. Totdat ik in het vakje van de stoel voor me kijk. Waar hetzelfde tijdschrift uitsteekt. Ik glimlach: het antwoord is er altijd al geweest, net zoals kleur als taal en tool er altijd is geweest.
Vrijheid als kernwaarde
Vrijheid zit voor mij niet alleen in het reizen, in een vliegtuig stappen, maar vooral in het bevrijden van woorden en verlangens waar ik niet altijd bij kan. Kleurpsychologie helpt je daarbij en is er ook voor jou wanneer vrijheid ertoe doet. Check hier in en gun jezelf de ruimte de verborgen schatten te ontdekken die jou bevrijden..
