Durf jij de andere kant op te kijken?

Hoe kleursymboliek mij altijd verder helpt mijn dromen te vertalen vertel ik je in dit volgende verhaal:

Daar stond ik dan, helemaal in het wit gekleed met mijn handen stevig gekruld om de tralies. Mijn neus door de spijlen van koud staal en mijn ogen zoekend naar een uitweg. Vast, verkrampt en genageld aan de koude grond onder mij. 

Het voelde alsof mijn ogen steeds verder door de spijlen wilden reiken om mezelf te bevrijden. De angst door mijn aderen en mijn hunkering naar vrijheid was groots. De oplossing moest ergens voor me liggen. Hoe kon ik mezelf hier ooit uit bevrijden? Dit gevang, obstakel in de weg naar mijn verlangen van onbevangen zijn, ongevangen en vrij. Vrij voelen, lucht en lichtheid ervaren. Snel.

Hoe zou ik het ooit vinden en (weer) voelen? Hoe kon ik mezelf in godsnaam losmaken voordat ik hier zou bezwijken?

Een foute film

Bezwijken in deze gevangenis, een gevangenis zoals in een oude cowboyfilm, een zwart-wit western. Een houten gebouw, buiten het geluid van trappelende paardenhoeven en binnen tralies met grove sloten. Niet groot. Met misschien een dronkenlap die zijn roes uitslaapt in de ene hoek en in de een andere hoek een sluwe vos die zijn volgende roof bedenkt. In het midden de sheriff met een dikke buik achter zijn bureau, zijn laarzen er op en in zijn hand een grote rammelende sleutelbos. Zoiets! Dat beeld.

Wat als ik me omdraai?

Maar dan gebeurt er iets magisch! In de diepe slaap waarin ik me bevind is een kleine tinteling, een kleine helderheid van geest. Want wat als ik me eens omdraai, al was het maar een heel klein stukje? Mijn ogen losmaak van het punt voor me, het duistere van de muur, mijn nek wat meer bewegen? Wat zou er dan gebeuren?

Durf ik mezelf vrij te maken

Ik voel flinke weerstand, want gek genoeg ben ik blijkbaar gehecht geraakt aan het zicht, het zwarte gat op de muur waar niets te zien is, enkel te voelen. Maar ik ben dapper en zet door. Beetje bij beetje kijk ik verder en mijn nekwervels draaien mee. Het voelt verwarrend en ook fijn, want na de weerstand en de kramp, lijkt er wel meer lucht in mijn longen te komen. Mijn nek staat nu gedraaid in een torsie. De uitnodiging is om mijn handen los maken van de harde tralies, mijn bijna gehechtheid aan de kramp. Durf ik los te laten en daarmee misschien mezelf vrij te maken?

Een veld van mogelijkheden duikt op

Bizar! Want nu ik mijn blik verruim en over mijn schouders durf te kijken, blijken er achter mij geen muren te staan en geen tralies te zijn. Er is helemaal niets wat me in de weg staat. Het is er zelfs helemaal open. Er ligt een prachtige groene weide met bloemen, een veld vol mogelijkheden omringt mij aan de achter- en zijkant. Ruimte.

Hoe kortzichtig wil ik zijn?

De belemmering voor mij, het gevoel van beperkingen en mijn onbewuste gehechtheid, maken mij kortzichtig. Ik dacht dat ik vastzat, een aanname zonder te checken. Vast op dat ene stuk, de oplossing zoekend op de gebruikelijke plek. Maar als je doet wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg. Houd je de gehechtheid aan wat was dan niet in stand en leef je in gevangenschap van je eigen gedachtepatronen?

Ik had het kunnen weten

Dat is natuurlijk helemaal niet erg als het fijn en veilig voelt voor jou. Lekker blijven zitten. Maar wat nou als je meevoelde aan het einde van deze droom. De weerstand in je lijf, de opluchting in je longen en vooral de ruimte van ontwaken hebt ervaren. Dan is de vraag ook aan jou: durf jij de andere kant op te kijken? Los van je probleem te komen? En ben je bereid het werk te doen?

De kleursymboliek geeft je handvatten

Ik had het kunnen weten in mijn droom, al in de eerste minuten. Die witte kleding verklapt alles, maar zoals altijd in de droom gaat de aandacht naar de angst zodat daarna de symboliek je de handvatten geeft. Blog over wit

Kun je weer verder met deze kleursymboliek?


‘Kun je weer verder?’ vraag ik mijn student nadat ik haar over mijn oude droom vertel, als antwoord op haar vraag: Ik zit vast en vraag me af welke kleur me iets verder kan helpen.

De kleursymboliek van wit is…


Wit de heerlijke kleur van loslaten, vergeven, ruimte nemen en vooral denken in mogelijkheden bij het vinden van nieuwe wegen in je leven. Een grote glimlach is haar antwoord.

Kleursymboliek om je leven te transformeren


Ben jij ook op zoek naar antwoorden over je verborgen gevoelens. Heb je taal nodig om jezelf te begrijpen omdat je veel meer kwaliteit van leven wilt? Kom maar door! Ik ben er een meester in. Aanmelden doe je via deze LINK 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *