Hoe het begon…
Ik weet niet hoe het met jou is, maar ik heb heel vaak allerlei stemmen in mijn hoofd. De stem van mijn ego, de stem van mijn angsten en de stem van gezellig gekwetter. Er is altijd wel een dialoog gaande in mij. Over het algemeen besteed ik er niet al te veel aandacht aan. Maar er is ook 1 speciale stem… Als die van zich laat horen, ben ik altijd even stil. Want bij die stem weet ik dat het heel belangrijk is, anders, dat het verschil maakt, dat het geen loze woorden zijn. Het is als een stem van heel ver weg en toch is hij duidelijker hoorbaar dan wat dan ook. Dit is niet de stem van je eigen wijsheid, niet je geweten en het is ook niet de stem van God. Maar belangrijk is het! Dat hoor en voel ik aan alles. Hoe noem jij dat?

Zin geven aan het verleden
Eens in de zoveel tijd dendert die stem mijn systeem binnen. Zo ook op die dag in maart, in het zwembad van de sauna. Ik zat in een voor mij belangrijke periode van ont-dekken. Na de rauwe rouw van het leven dat niet meer was, en het moment van vinden van wat dan wel. Ik wilde heel graag zin geven aan het verleden. Hoe kon ik zorgen dat het nooit meer zou gebeuren? Hoe kon ik er woorden aan geven, zodat ik er een ander mee kon helpen?

Een nieuw verhaal
De antwoorden op die vragen kwamen niet, maar zouden zich tijdens de reis wel laten zien. Dus nam ik een dapper besluit om te gaan wandelen, in pril vertrouwen dat die zingeving wel zou komen. Ik ging gesprekken aan. Ik leerde voelen wat er bij mij speelde en liet me vooral inspireren door de fijne dingen van het leven. Geen negativiteit, maar de draaglijke lichtheid van het bestaan. Ik koos bewust romantische films, las fijne boeken, zocht mensen die vooral kiezen voor een fijn bestaan, voor zelf bewust zijn. Dat betekende heel veel nieuwe contacten met frisse verhalen. Ik koos voor schoonheid en liet me niet meer verleiden door gedachten aan het verleden. Ik bloeide op. Steeds als de nare herinneringen ruimte wilden, vertelde ik mezelf dat ik een nieuw verhaal aan het schrijven was aan mijn innerlijke angsthaas. En ik vertelde mezelf de volgende mantra:



Ik laat mijn nieuwsgierigheid los naar de dingen die me niet meer dienen.

1 Vrouw in het bijzonder
Tijdens die dag in maart had ik een mooi gesprek in de wereld van wellness. Met een vrouw die een boek schreef over pensionados met heel waardevolle levens. In haar boek was er 1 vrouw in het bijzonder. Die zoveel had te delen en daar volledig op vertrouwde, dat dat haar manier van leven was. Zo hielp ze mensen verder out of the blue. Free style van waarde zijn met haar speciale gave en tools. Volledige overgave. En hoewel het haar een inspirerende vrijheid opleverde, voelde ze ook vanuit haar tenen een gevoel van verantwoordelijkheid. Want die vrijheid was niet vanzelfsprekend.

De stem in mij
En toen was daar die magische stem! Die alles veranderde, zonder dat ik daar een vorm van zelfregie bij ervoer. De stem sprak tot me en zei: En dat is exact wat de bedoeling is voor jou! Op een dag kan je waar dan ook ter wereld werken met jezelf als instrument. Ik keek om me heen om te zien of dit werkelijk de stem was in mij en niet iets van buitenaf. Een soort van God boven het badwater… Maar nee, het was doodstil in de wellnessruimte. En zo snel als die bulderende stem binnenkwam, zo snel was hij ook weer verdwenen. Alsof er niets was gebeurd.

Maar diep van binnen was er wel degelijk iets anders, een wezenlijke transformatie was gestart. Maar daar zou ik pas jaren later achter komen.


Kleur in mijn taal
Vrij snel na die dag wist ik wel dat je met de psychologie en de betekenissen van kleur taal kunt geven aan bepaalde gevoelens. Ik leerde dat als ik een onbestemd gevoel heb – en er geen woorden voor zijn – ik een kleur kan kiezen die voor mij bij dat gevoel past. Helemaal intuïtief en dat als ik de betekenis van die kleur dan lees, het zo passend is bij dat gevoel. Hoe fijn is dat? Ik leerde door deze nieuwe taal makkelijker communiceren en mijzelf beter kennen. Ik leerde dat ik daardoor niet alleen mezelf rust en verlichting kon brengen, maar het ook hielp in mijn verbinding met een ander. Ik leerde mijn gevoelswereld te vergroten en mijn leven te kleuren. Het werd weer avontuurlijk.

Meer geluk
Ik liet kleur me helpen met keuzes maken, ik leerde wat mijn verlangen was, nadat het eerder was ondergesneeuwd. Ik leerde welke waarden voor mij belangrijk zijn, zodat ik richtig kon bepalen. Ik leerde en voelde meer en meer geluk. Ontwikkelen brengt immers groei en bloei.

Toch niet verder durven
Ik vond het prachtig, maar maakte het daardoor niet eenvoudiger voor mezelf, want nu het mij zo hielp, wilde ik dat ook heel graag aan anderen leren. Maar hoe leg je dat nu uit? Vertel thuis maar eens dat je een nieuwe taal hebt geleerd, de taal van kleur. Ik werd aangekeken als ‘Die is koekoek’ en misschien nog wel het meest door mezelf. Ik was doodsbang dat mijn talenten als naïef werden beschouwd, dat blijmoedig en licht zwaar zouden wegen. Want hoe was ik van plan dit groter te maken? Hoe kan ik mensen bereiken met deze boodschap? Wie dacht ik te zijn? En weer stond ik voor mijn gevoel klem. Klem en soms in de kramp. Het stille verlangen, het innerlijke weten en toch niet verder durven.


Life is a gift, and it offers us the privilege, opportunity, and responsibility to give something back by becoming more


Een kleurrijke taal
En wederom was er die ene speciale stem, die deze keer riep: ‘Elke dag een stap, kom uit de knop, blaadje voor blaadje, verhaaltje voor verhaaltje. Spannender is het niet.’ En ik begon te schrijven. Verhalen te vertellen, een vorm te vinden waar mijn woorden waarde kregen en het de ander verder hielp. Met meer leven en meer kleur. Een kleurrijke taal. Spannend!


Het volle licht
En toen was daar het moment dat mijn carrière in de partyvaart een einde zou krijgen. Waar ik nooit het lef voor had werd geregisseerd door het leven. Heel eenvoudig; als je niet kiest, wordt er gekozen. De baan hield op te bestaan en er was nog maar 1 optie: Bloei! het licht gunnen wat het verdient, het volle licht.

De reis was gemaakt, de bestemming verplaatst!

En zo begon er weer een volgend hoofdstuk in mijn leven. Mezelf meer ‘af’ maken, want zo voelen deze processen. De wereld van kleur toe eigenen, een nieuwe taal leren en zo als persoon door ontwikkelen van niet uiten, naar uitmuntend. De fase waar het niet alleen meer over mij zou gaan maar veel verder dan dat. Dat ik mijn eigen weg en waarde zou gaan ontwikkelen. Ertoe doen, een visie hebben en het verschil maken. Ja zelfs een missie!

Verantwoordelijkheid
Van stil verlangen naar volle bloei, maar hoe doe je dat dan? Want heel veel weten en voelen is leuk, een missie hebben is groots, maar het heeft wel een vorm nodig. De spreuk ‘Wees meester en vormgever van je eigen leven’ (Nietzsche) heeft mij, vanaf het moment dat ik hem zag staan, geholpen. Want nu er geen baan was kon er alleen maar ondernemerschap zijn en dat maakte dat ik echt de verantwoording heb genomen.

Ondernemen
Spannend, uitdagend en weer een avontuur! Door te ondernemen kom je verder en kies je voor je eigen weg en waarde, voor wat belangrijk voor je is. Ondernemen is investeren in nog niet altijd weten wat er uitkomt, maar aan alles voelen dat dit is waar je voor staat en in gelooft. Of dat nu een droom is, een verlangen, een dienst of een product, het is een stukje van jezelf wat je in de wereld zet.

Nee, het is niet eenvoudig en niemand vertelde me dat het makkelijk zou zijn. Slapeloze nachten, plannen doorzetten omdat het voelt alsof je het hebt te doen, maar waarvan je geen idee hebt en waar je angstig aan begint.

Nu klaar voor paars
Nu ik terugkijk en me realiseer dat ik alle kleuren blogs heb geschreven – behalve paars – weet ik dat het tijd is om die stap te zetten. Mijn verhaal in paars schrijven. Het gaat over je eigen weg en waarde vinden in het leven. Kiezen voor een vorm die bij je past ook als je nog niet weet hoe. Vertrouwen kweken op het allerdiepste niveau en de verantwoording nemen voor je leven. Dat zijn de kwaliteiten van paars. Dat je gaat lopen, dat je voelt dat er magie in de lucht hangt en dat je hebt te leren vertrouwen is typisch paars. Net als transformatie, eigenzinnigheid en soms eenzaam zijn, omdat je jezelf niet begrijpt, laat staan een ander, maar gewoon omdat dit is wat je hebt te doen.

En nu bij het tikken van de laatste letters kom ik nog even terug op dat moment in die sauna met die stem boven het badwater want…

Vele reizen verder, trainingen, coachjaren, tranen, magische ontmoetingen en blijvende vriendschappen in samen groeien, duizenden deelnemers en een prachtig persoonlijk retreat met dit boek als basis… Op een dag kan ik waar ter wereld werken met mezelf als instrument. Free style de wereld kleurrijker maken! Mijn paarse footprint.

Is het voor jou ook tijd om kleur te bekennen? Check dan in en bekijk de magische Mogelijkheden

Met Lie(f)s