Ze viel als een blok voor hem! Het moment dat ze in de lift stapte ging niet alleen de lift omhoog, maar ook haar hart, een 3 dubbele salto. Diepblauwe ogen staarden haar aan en met zijn blik liet hij haar niet meer los.

De wereld was van hen
Hij verklaarde haar de liefde op een warme dag en haar geluk kon niet op. Ze had altijd het gevoel dat mannen haar niet zagen staan. Laat staan hij, de leukste van de wereld, de meest succesvolle hunk van het bedrijf koos haar. Weken liep ze op wolken en de wereld was van hen. Er was eindelijk glans in haar leven gekomen vanaf dat ene moment dat de liftdeur open ging. En als ze het even voelde schuren in haar maag, dan dacht ze aan dat moment en zijn liefdesverklaring met de enorme bos bordeaux rode rozen en voelde ze zich overstromen van liefde, met blossen op haar wangen.

Eindelijk weer ruimte voor haar
Ze waren het eens dat alle aandacht naar zijn carrière zou gaan, dus regelde ze naast haar werk ook alles thuis. Ze was de organisator van hun gezin en toen de jongste naar school ging en er eindelijk wat ruimte voor haar kwam, kon ze haar geluk ook niet op. Ze maakte plannen voor een nieuwe studie, eindelijk weer aan haar persoonlijke ontwikkeling werken en volledig meedraaien op de arbeidsmarkt. Ze wilde weer meedoen, want hoeveel ze ook van haar kinderen hield, naar buiten gaan maakte haar wereld nu eenmaal groter.

Samen hadden ze besloten dat ze haar ‘baantjes’ (zoals haar lief ze gekscherend noemde) maar los moest laten nu ze kinderen hadden. Hij vond dat een moeder thuis hoorde te zijn. En misschien was dat wel zo. En eigen inkomen was niet meer aan de orde dus gaf hij haar wat huishoudgeld op vrijdag, net zoals vroeger thuis bij haar ouders.

 

Papierversnipperaar
Dus toen de eerste uitnodiging op de deurmat viel voor een officieel sollicitatiegesprek pakte haar lief hem op, opende de brief met de houten briefopener en na een korte blik gooide hij deze door de papierversnipperaar. “Liefje, dat gaat je nooit lukken en daarbij komt dat ik vanaf nu een nieuwe kans heb op een internationale carrière. Wie past er dan op het huis?”

Alles in haar schreeuwde om verandering, maar die zou niet komen… En dat wist ze.

Hard werken
En nu zit ze hier, hand in hand naast haar moeder. En ze denkt terug aan het meisje dat ze ooit was en wie ze nu is geworden. Een kei in besparen, zoals ze thuis ook deden, want met de kruidenierszaak was het vroeger heel hard werken. Vaak nam ze de taak van haar moeder over als die in de winkel stond, zodat haar broertjes en zusjes aandacht kregen of een boterham. En in het weekend hielp ze haar vader met bestellingen rondbrengen.

Niet voor haar
Ze heeft nooit met een vinger willen wijzen naar haar opvoeding en het nest waar ze opgroeide, omdat ze enorm veel van haar ouders hield en voelde dat er aandacht en warmte was. Maar net dat ene stukje wat zij juist nodig had, was er niet. Dat moment waarin ze zich gezien voelde, speciaal en waardevol… Dat was er niet. Door dat verlangen weg te stoppen en te verbloemen, is ze gaan geloven dat hard werken helpt en dat quality time momentjes wel bestaan, maar niet voor haar.

De brief van haar moeder
Tot dat moment in het verpleeghuis waar haar moeder met een warme hand de hare streelt en vraagt of ze iets voor haar wil doen. Een enveloppe uit de la van het dressoir pakken. En ze leest:

 

Lieverd,

 

Wat wilde ik je steeds bedanken dat je mijn kind bent. Ze zeggen weleens: kinderen kiezen hun ouders, wat een cadeau was jij voor ons en nog steeds.

We hebben het je nooit kunnen zeggen, maar ons best gedaan om het je te laten voelen.

Woorden om te uiten was niet onze kwaliteit en financiële middelen waren er niet.

Je hebt het gedaan op onze warmte, jezelf wegcijferen voor iedereen en we kwamen er mee weg lieverd. Dat kunnen we nooit meer goedmaken. Je vader in de hemel niet en ook ik niet met mijn laatste dagen. Het spijt me te zien dat je het nu weer doet, nu in de liefde, nu bij hem.

Je bent geboren met kansen

Je bent geboren met goedheid en vertrouwen

Je bent geboren met idealen en dromen

Je bent geboren met grootsheid

Je bent geboren met vleugels

Je bent niet gemaakt om te kruipen, doe dat dus niet

Je hebt vleugels

Leer ze te gebruiken en vlieg

– Rumi (13e eeuw) –

 

Ze doet haar moeder een belofte
De tranen stromen over haar wangen en ook zij heeft geen woorden. Samen zitten  en stilletjes uitkijkend over het balkonnetje is nu van onschatbare waarde.
Langzaam, met warme, zachte kromme vingers schuift haar moeder de ring van haar vinger, een erfstuk van haar oma, en geeft hem aan haar. De bordeaux rode steen staat haar goed en voelt heel fijn. Ze doet haar moeder een belofte. Dat ze gaat genieten van wat het leven haar geeft, dat ze nu eindelijk is geschat op waarde. En hoewel ze weet dat het haar eigen verantwoording is, voelt het fijn dat haar moeder het haar influisterde.

 

Bordeauxrood voelt waardevol
Ze pakt door en verlaat de man die haar niet ziet staan en het leven dat ze heeft geleid in de schaduw van zichzelf. Ze reist naar een leven met respect voor zichzelf. Ze kan het, ze doet het en ze wil het. Zij ziet zichzelf staan. Bordeauxrood is namelijk de kleur die je helpt te kiezen voor eigen waarde, voor warmte en weelde. Hij vertelt je dat het goed is te genieten en jezelf te trakteren. En vooral jezelf te zien als waardevol.

Wat heb jij nu nodig om jezelf op waarde te schatten? Kleurenleer laat je zien en voelen wat belangrijk is in je leven, kleurrijk leven. Kies deze winter voor warmte, weelde en waarde, eigen waarde en doe jezelf HIER kleur cadeau.

 

Met Lie(f)s